पान 1
काशीत नदीजवळ एक मोठा वड आहे. अर्जुनला त्याच्या लांब पारंब्या आवडतात. त्या दोरीसारख्या लटकतात.
पान 2
उन्हाळा आहे. झाड तहानलेले आहे. अर्जुन रोज एक छोटा घडा पाणी आणतो.
पान 3
मग पाऊस येतो! झाड पुन्हा हिरवे होते. “तू मदत केलीस,” आजी म्हणते. अर्जुन हसतो.
पान 4
झाडावर पक्षी परत येतात. पोपट! खारी! एक झोपाळू घुबड.
पान 5
अर्जुन सगळ्यात मोठ्या पारंबीला झोका बांधतो. झूऽऽ! वर-खाली.
पान 6
आता सारे गाव सावलीत बसते. वड सगळ्यांचा मित्र आहे.