पान 1
गुजरातमध्ये जमीन कोरडी आहे. अर्जुनला जमिनीत एक दार सापडते. पायऱ्या खाली, खाली, खाली जातात.
पान 2
भिंतींवर फुले आणि नाचणारे आहेत. हवा थंड आहे. सगळ्यात खाली शांत पाणी आहे.
पान 3
“लोकांनी हे फार पूर्वी बांधले, म्हणजे कोणी तहानलेले राहणार नाही,” आजोबा म्हणतात. अर्जुन पाणी पितो. किती गोड!
पान 4
अर्जुन वर जाताना पायऱ्या मोजतो. पन्नास! साठ! सत्तर!
पान 5
वर सूर्य पुन्हा गरम आहे. अर्जुन घरी जाण्यासाठी घडा भरतो.
पान 6
“मला एक गुपित माहीत आहे,” अर्जुन बकऱ्यांना सांगतो. “थंड पाणी जमिनीखाली राहते.”