பக்கம் 1
கச்சின் ரண் உப்பைப் போல வெள்ளையாக இருக்கிறது. அது உப்புதான்! அர்ஜுன் பௌர்ணமி இரவில் அங்கே வருகிறான்.
பக்கம் 2
டும், டும்! ஒரு மேளக்காரர் வாசிக்கிறார். நடனமாடுபவர்கள் சுழல்கிறார்கள். அவர்களின் கண்ணாடிகள் நிலவொளியில் மின்னுகின்றன.
பக்கம் 3
“இப்போ உன் முறை!” என்கிறார் மேளக்காரர். அர்ஜுன் வாசிக்கிறான். டும்! ஓசை வெள்ளைப் பாலைவனம் முழுக்கப் பரவுகிறது.
பக்கம் 4
நிலா மேகத்துக்குப் பின்னால் போகிறது. பாலைவனம் வெள்ளியாக, பிறகு இருளாக மாறுகிறது.
பக்கம் 5
அர்ஜுன் ஒரு வட்ட மண் வீட்டில் தூங்குகிறான். மேளம் இன்னும் காதில் ஒலிக்கிறது. டும், டும்.
பக்கம் 6
காலையில் உப்பு மின்னுகிறது. அர்ஜுன் ஒரு வெள்ளைக் கல்லை வீட்டுக்கு எடுத்துப் போகிறான்.