पान 1
आजोबा म्हणतात, “मी गावातला सगळ्यात शूर माणूस आहे. मिरची मला घाबरवू शकत नाही!”
पान 2
अर्जुन त्यांना बागेतली एक छोटी हिरवी मिरची देतो.
पान 3
आजोबा ती एका घासात खातात. कटुम! ते हसतात. “बघ? काहीच नाही!”
पान 4
मग त्यांचे कान लाल होतात. नाक लाल होते. चेहरा टोमॅटोसारखा लाल होतो!
पान 5
“पाणी! पाणी!” आजोबा अंगणात गोल गोल पळतात. कोंबड्याही पळतात.
पान 6
अर्जुन वाटीभर दही आणतो. आजोबा सगळे खाऊन टाकतात. “बहुतेक मिरची माझ्यापेक्षा शूर आहे,” ते म्हणतात.