पान 1
अर्जुनकडे आंब्याचे झाड आहे. त्याला एकही आंबा नाही. “आंबे येऊ दे ना!” अर्जुन म्हणतो.
पान 2
अर्जुन रोज झाडाला पाणी घालतो. छोट्या हिरव्या कैऱ्या येतात.
पान 3
उन्हाळा येतो. आंबे मोठे आणि पिवळे होतात. टप्! एक खाली पडतो.
पान 4
टप्! टप्! टप्! आता सगळीकडे आंबेच आंबे: खाटेवर, बादलीत, बाबांच्या चपलेत!
पान 5
अर्जुन खातच राहतो. आंब्याचा रस कोपरापर्यंत ओघळतो.
पान 6
मग अर्जुन गल्लीतल्या प्रत्येक घरी आंबे देतो. आता सगळ्या गल्लीला आंब्याचा वास येतो.